DutchPot goes Europe! 

Dag 1: Dinsdag 6 januari 2009 

07:30 uur ’s ochtends. Op Centraal Station Amsterdam staan drie DutchPotters in de ijzige kou (-7˚C)  te wachten om opgehaald te worden door de DutchPot bus.

Vandaag is het zover: DutchPot goes Europe!

Pas om 07:50 uur komen Jeanine en Jurre met de bus aanrijden om Sven, Charly en Irene op te pikken. De TomTom moest nog even worden opgehaald, ons Parrot navigatiesysteem kan ons namelijk niet naar Kopenhagen navigeren.

Voordat we echt op weg kunnen, hebben we nog een afspraak met Skin Laminations. Er zullen nog wat extra DutchPot-stickers op de bus geplakt worden. Sven en Irene gaan ondertussen in de Amsterdamse Poort boodschappen halen voor de trip.

Op het moment dat zij klaar zijn, zit de rest nog bij Skin Laminations. Een kopje thee dan maar om weer warm te worden.

Zodra de DutchPot bus komt aanrijden, valt het op dat er helemaal geen nieuwe stickers op de bus zitten. Het blijkt te koud te zijn om de stickers te kunnen plaatsen.

Aangezien we al eens een sticker verloren zijn onderweg, die onder de zelfde weersomstandigheden was geplaatst, leek het een beter idee om de stickers te laten voor wat ze zijn.

Om 09:30 uur kunnen we dan eindelijk vertrekken. Dachten we.

Charly komt erachter dat ze het kabeltje voor de videocamera vergeten is. Jeanine blijkt een handdoek vergeten te zijn. Een extra ritje naar Amsterdam-Zuid dus waar de benodigde spullen worden opgehaald.

10:00 uur kunnen we dan eindelijk Amsterdam verlaten, een uur later dan gepland. Meteen bellen we nog even wat docenten van de minor om te vertellen dat we richting Kopenhagen rijden. Allen blijken ze te zijn vergeten dat we vandaag vertrokken. Nou moe!

Na een kwartier rijden is het tijd voor de eerste stop: Jeanine komt erachter dat ze naar de WC moet…

Tijdens de reis vermaken we ons prima met een lekker muziekje, gezellig kletsen, het mooie winterweer en de broodjes die Sven met liefde klaarmaakt. Hij heeft een nieuwe DutchPot taak gekregen en is benoemd als hoofd-broodjessmeerder.

Amper 2 minuten in Duitsland (serieus!) haalt een groene auto van de ‘Polizei’ ons in en lezen wij op de auto: “Bitte, folgen!”. 

Meteen wordt de videocamera aangezet om dit spannende feit te filmen. Op een parkeerplaats even verderop worden we tot stilstaan gemaand en moeten we uitstappen. We mogen niet meer filmen. De agenten vragen onze legitimatie en we moeten de autopapieren laten zien. Of we drugs bij ons hebben? Natürlich nicht!

Terwijl de ene agent onze papieren controleert, besluiten we een praatje met de ander aan te knopen. ‘Ah, schönes Wetter hier in Deutschland!’

Gelukkig is alles in orde en mogen we onze reis vervolgen.

De reis door Duitsland gaat voorspoedig. Het is Driekoningen en lekker rustig op de weg. Onderweg genieten we van het mooie weer, landschap en de hertjes die we hier en daar in een weiland zien staan.

Bij Puttgarden is het tijd om met de veerpont over te steken naar Rødby in Denemarken. We zijn meteen €65,- lichter. Door de heftige golven onderweg, worden sommigen van ons een beetje misselijk, maar verder is alles aan boord prima.

45 minuten later rijden we in Denemarken. Om 19:00 uur komen we eindelijk aan in het dorpje Birkerød, even ten noorden van Kopenhagen. Hier zullen we de komende dagen doorbrengen.

Met het vinden van de exacte locatie hebben we een beetje moeite. Na een telefoontje met onze contactpersoon aldaar, Mikkel, blijkt dat we 25 meter verderop moeten zijn.

We verblijven in een huis naast dat van Mikkel. Dit staat helemaal tot onze beschikking!

We mogen onszelf gelukkig prijzen.

Later op de avond wordt de champagne ontkurkt en trakteren we onszelf op soep en lekkere toastjes. Het wordt een gezellig avondje.

De DutchPot bus                                                 Uitzicht vanaf de veerboot                                    Uitzicht vanuit ons Deense huis

Dag 2:  Woensdag 7 januari
10:00 uur worden we wakker.  We realiseren ons dat we ons gigantisch moeten haasten om op tijd te komen op onze afspraak met Mikkel, in de dierentuin van Kopenhagen.
Als een gek springen we één voor één onder de douche, waar een soort mos in groeit. Tijd om daarover na te denken hebben we niet.
Op goed geluk en zonder ontbijt lopen we naar de bushalte. Op Birkerød Station helpt een aardige verkoopster ons uitzoeken waar we precies naartoe moeten en helpt ze ons met het kopen van openbaar vervoer kaartjes voor de komende dagen.€125,- lichter staan we even later weer buiten.
45 minuten en ruim een kwartier later dan gepland komen we dan eindelijk bij de dierentuin aan waar Mikkel op ons zit te wachten. Hij begeleidt ons naar de kantine waar we de keuken aan een inspectie onderwerpen en het menu doornemen met het kantinehoofd. We bespreken de boodschappenlijst: aardappelen, andijvie, zuurkool, spekjes en natuurlijk worst.
De vrouw spreekt gebrekkig Engels maar geeft aan te snappen wat wij allemaal bedoelen. Mooi! Over twee dagen zullen we in de dierentuin gaan koken.
Even later banjeren we even door de dierentuin, maar al snel vertrekken we richting vrijstad Christiania. In 1971 kraakten jonge idealisten de barakken van een groot kazerneterrein in Christianshavn en begonnen er een alternatieve, belastingvrije samenleving in hippiesfeer. Christiania wordt door buitenstaanders wel gezien als het centrum van de Scandinavische drugshandel, omdat er openlijk, maar niet legaal, cannabis verhandeld wordt.
We vergapen ons aan de schattige huisjes die met graffiti bespoten zijn, de gezellige, relaxte sfeer en de kunst die overal te bezichtigen valt. Helaas mag er hier niet gefotografeerd worden… 
Op zoek naar een leuk restaurantje! Dat blijkt nog best moeilijk te zijn in dit deel van Kopenhagen. De weinige restaurantjes blijken peperduur te zijn en er staan meestal exclusieve gerechten op de kaart. Gelukkig vinden we na een tijd zoeken toch nog een betaalbare Mexicaan.


Metrostation Christianshavn                                    Entree Christiania (bron: Wikipedia)                                   Muurschildering in Christiania (bron:Wikipedia)

Dag 3: donderdag 8 januari
Na lekker uitgeslapen te hebben, vertrekken we rond het middaguur richting het centrum van Kopenhagen. We gaan winkelen op de Strøget: de grote winkelstraat.
Alle grote merken van bekend hip Deens design zijn hier vertegenwoordigd. De winkels zelf zijn een verademing; mooi en ruimtelijk ingericht. Het grote voordeel is dat het er ontzettend rustig is.
Toch duiken we al gauw de Irish Pub in: het omrekenen van kronen naar euro’s blijft vervelend en winkelt niet zo lekker.
’S Avonds gaan we eten bij een restaurant dat de naam ‘Berlin’ draagt; hoe toepasselijk!
Bij het heerlijke eten wordt een soort van hutspot geserveerd die echt hemels is. We vragen de serveerster wat er in zit: aardappelen, wortel, pastinaak en selderij. Thuis maar eens uitproberen…


Mooi gebouw in het centrum van Kopenhagen           Begin van de Strøget                                                       De ramptoerist uithangen bij vermeende brand

Dag 4: Vrijdag 9 januari
Vandaag is het zover: We gaan koken in de Kopenhaagse dierentuin (Zoologisk Have). Tijdens de lunch zullen we de 120 personeelsleden (dierenverzorgers en overig personeel) van zuurkool- en andijviestamppot voorzien. Althans, dat was de bedoeling.
Ruim op tijd melden we ons bij het kantinehoofd die ons meteen laat zien waar alles staat en wat ze heeft ingekocht. Aardappelen, spekjes en worsten die zowaar op onze vertrouwde rookworst lijken!
Alleen de groenten vormen een probleem. In Denemarken blijken ze geen andijvie te kennen en de bestelde zuurkool was uitverkocht. Als alternatief is er witlof (julesalat) en een soort van koolsalade met zure ondertoon (hvidekol). Met wat improvisatie besluiten we rauwe witlofstamppot en stamppot met de koolsalade te maken. Dit heeft een verrassend goede uitwerking!
Voor het gemak plaatsen we bordjes met de Deense vertaling voor de grote au-bain-marie bakken met de door ons gemaakte stamppot.
Tijdens het opscheppen krijgen we ontzettend veel vragen over ons project en het door ons bereide voedsel. Of dit de enige dag is dat we in de dierentuin koken? Ja, helaas wel.
De stamppot blijkt in de smaak te vallen en er wordt fanatiek opgeschept. Tot onze verbazing staat plots een drietal Nederlandse verzorgers voor onze neus. ‘Ha lekker, stamppot! Dat heb ik al een hele tijd niet meer gegeten!’
Nadat we zijn uitgeschept en zelf aan een bordje ‘stamp’ zitten, komt een flink aantal personeelsleden nog even persoonlijk aan ons vertellen dat ze hebben genoten.
Als we de keuken schoon en wel achter ons laten, is het tijd om de dierentuin te gaan verkennen.
Met ruim 2000 dieren is er genoeg te zien. Vooral de chimpansees en leeuwenwelpjes trekken onze aandacht. Helaas kunnen we lang niet alles bekijken.
Als laatste Kopenhaagse attractie gaan we op zoek naar de Kleine Zeemeermin naar het sprookje van Hans Christian Andersen. Met wat aanwijzingen van locals en een flinke wandeltocht in een verlaten park vinden we haar dan eindelijk in zee. Het beeldje van de Meermin is ongeveer levensgroot. Natuurlijk moet ze even op de foto gezet en gefilmd worden.
Net op het moment dat we de camera uitzetten, valt een vrouw die het beeldje beklimt in het water. Jammer, gemiste opname, maar wel goed voor een lachbui!


Dierentuin in de sneeuw            Koolsaladestamppot met worst                                    Sven presenteert de stamppot    Pinguïns
 

 
Chimpansees                                    Ijsbeer (die later een pinguïn oppeuzeld)                    DutchPot-girls bij de Kleine Zeemeermin
 

Dag 5: Zaterdag 10 januari
Na afscheid te hebben genomen van Mikkel is het tijd om richting Berlijn te rijden.
Bij Gedser zullen we per veerboot de Deens-Duitse wateren oversteken. Helaas vertrekt de veerboot om de 2 uur en hebben we hem net gemist. Wachten dus.
De overtocht zelf is erg relaxed en 1 uur en 45 minuten later zetten we weer voet aan wal in het Duitse Rostock.
Na met 160 km/u over de weg te hebben gereden (geweldig toch, die Duitse snelwegen?) komen we om 20:30 uur aan in de Emser Straße in Berlijn. Hier woont Luise: een Duitse studente die Nederlands studeert aan de Vrij Universiteit van Berlijn en onze gastvrouw voor de komende paar dagen.
Meteen worden we hartelijk onthaald met een drankje en ‘Chili sin Carne’: ze blijkt vegetarisch te zijn.
‘Lutz’ zoals wij haar noemen, blijkt erg gezellig te zijn en sleept ons diezelfde avond mee naar een feestje van de universiteit.
In voormalig ziekenhuis Bethanien, dat nu gekraakt is en tevens als kunstgallerie fungeert, brengen we de nacht door tussen een stel anarchistische studenten, oude househits en Duits, politiek getinte nummers. ’s Ochtends vroeg kunnen we eindelijk onze ogen sluiten. Het was een bijzondere nacht.


Jurre en Sven                                                                    Jeanine en Irene                                                            Lutz en Charly

Dag 6: Zondag 11 januari
Vandaag is onze officiële eerste dag Berlijn en dus gaan we wat cultuur opsnuiven.
‘Checkpoint Charlie’ staat als eerste op het menu. In de Koude oorlog was dit de doorgang tussen de Amerikaanse en Sovjet-Russische sector. In het naastgelegen ‘museum Haus am Checkpoint Charlie’ wordt de geschiedenis van de Muur van begin tot eind in beeld gebracht. Vooral de vele, inventieve ontsnappingspogingen zijn boeiend om te zien en om over te lezen.
Daarna is het tijd voor het ‘Monument voor de vermoorde joden in Europa’. Dit monument bestaat uit 2711 betonnen zuilen van verschillende hoogten en beslaat maar liefst een oppervlakte van 19.000 m². Het zuilenveld in bedoeld om doorheen te dwalen en dat doen we dan ook. Het geeft een beklemmend gevoel om tussen die hoge pilaren door te lopen.
Via de ‘Brandenburger Tor’, de enige bewaard gebleven stadspoort van Berlijn, lopen we naar ‘Unter den Linden’. We willen naar de ‘Fernsehturm’ op de Alexanderplatz en besluiten de 2 kilometerlange boulevard af te lopen. Onderweg komen we veel belangrijke bezienswaardigheden van Berlijn tegen.
We stoppen nog even om de ‘Marienkirche’ te bekijken en gaan dan de ‘Fernsehturm’ in.
Vanaf 365m hoogte hebben we een goed uitzicht over Berlijn bij avond. Al die lichtjes zijn duizelingwekkend mooi.
We sluiten deze drukke dag af met een bezoekje aan een tapasbar in de hippe Rosenthaler Strasse.


Monument voor de vermoorde Joden in Europa            De Brandenburger Tor                                                           Jurre en Sven in de U-Bahn

Dag 7: Maandag 12 januari
Tijd om ‘vroeg’ op te staan voor nog meer bezienswaardigheden. Er zijn er immers plenty in Berlijn.
We beginnen met een bezoekje aan een flink stuk voormalige ‘Muur’. Veel meer dan wat grote, grijze wallen met gaten erin, is er niet van over.
Snel met de S-Bahn naar de ‘Kaiser-Wilhelm Gedächtnis-Kirche’. Deze kerk werd ter nagedachtenis van Kaiser Wilhelm I gebouwd en is in 1943 flink gebombardeerd. Veel meer dan het voorportaal en een halve klokkentoren staat er niet meer. Toch blijkt de kerk van binnen verrassend mooi te zijn. De Duitstalige rondleiding is gelukkig goed te volgen.
Na een pitstop bij Starbucks (koffiiieeeee!!!) lopen we over de Kurfürstendamm naar een winkelcentrum waar de tentoonstelling ‘The Story of Berlin’ in verstopt zit. Dit museum vertelt via een multimediashow de geschiedenis van Berlijn. Naast de Muur en de WOII wordt er ook aandacht besteed aan het vroegere Berlijn, mode, kunst etc. Ietwat langdradig, maar wel erg indrukwekkend.
Bij het ‘Kaufhaus des Westens’ (KaDeWe) kopen we een mooi notitieblokje voor onze gastvrouw.
Hierin schrijven we een groot aantal Nederlandse woorden waarvan wij denken dat deze niet behandeld zullen worden tijdens de Nederlandse taallessen (o.a. baktante en schoffie). De overige pagina’s kan Lutz zelf invullen.
Tijd om boodschappen te doen. Vanavond gaan we koken voor de vriendinnen van Lutz en haar huisgenootje Anja. Andijviestamppot met geitenkaas en walnoten lijkt ons wel wat.
Helaas blijken ze in de supermarkt niet hetgeen te hebben wat wij graag willen.
Improviseren dus! Uiteindelijk flansen we een witlofstamppot met brie en cashewnoten in elkaar.
Onze eerste vegetarische DutchPot maaltijd is een feit.
Het geheel valt helaas niet zo in de smaak bij de Duitse dames. Ook niet bij de DutchPot-crew zelf trouwens. Al snel wordt er naar de ketchupfles gereikt. Beetje jammer, maar goed geprobeerd.
Thuis in Nederland maar even het origineel bedachte recept klaarmaken om te kijken hoe dat smaakt.


De Muur                                                                                        De gedächtniskirche                   The Story of Berlin

Dag 8: Dinsdag 13 januari
De groep splitst zich in tweeën op: Charly en Jeanine gaan met Lutz mee naar Nederlandse les. Iets met morfologie…
Ondertussen doen Sven, Jurre en Irene alvast de inkopen voor vanmiddag: we gaan koken voor Duitse studenten in een café op het universiteitsterrein. We tillen het DutchPot niveau weer naar een ander level. Het café staat er namelijk om bekend dat er veel veganisten komen. Koken met soja dus.
Bij een supergrote supermarkt wordt de benodigde waar ingekocht. Wonder boven wonder hebben ze hier wel andijvie.
De zakken aardappels, andijvie en pakken sojavlees en –boter worden in de metro meegesleept richting Vrije Universiteit. Bij het station wachten Lutz, Charly en Jeanine de anderen op.
Samen lopen we richting ‘Das Rotes Café’, wat op de campus van politieke wetenschappen staat.
We worden door Lutz naar de kelder geleid, waar we een piepklein keukentje tot onze beschikking hebben. We proppen onszelf erin en beginnen aan het schillen van de 20 kilo aardappelen.
We moeten het vandaag met 2 kleine elektrische pitjes en weinig tijd doen. Gelukkig zijn we redelijk op tijd klaar en produceren we een lekkere veganistische andijviestamppot.
De gasten in het Rotes Café smullen van de stamppot en komen persoonlijk naar ons toe om dat te vertellen. Wij zijn blij dat het geheel in de smaak valt. Dit is natuurlijk mooi voer voor onze documentaire, maar helaas mag er niet worden gefilmd. Beetje jammer.
Na de keuken te hebben opgeruimd vertrekken we richting stadsdeel Kreuzberg. In de Oranienstrasse vinden we een knusse en hippe koffielounge waar we ons vermaken tot dinnertime. De eigenaresse is echt superlief en attent. Als ze hoort dat wij uit Nederland komen, vertelt ze dat een zus van haar ook in NL woont, in de plaats ‘Dufeuieebf’. We kunnen onmogelijk verstaan wat ze zegt en gokken op wat plaatsen met een D. Even later belt ze haar zus en krijgen wij de telefoon in onze hand gedrukt. Ah, Nederlandse klanken aan de andere kant van de lijn. De zus blijkt uit Doetinchem te komen. Aha…
Op weg naar een Italiaan op de (alweer) Rosenthaler Strasse kopen we nog een cadeautje voor Lutz en Anja. We sluiten onze trip in Berlijn af met een heerlijk dineetje bij de Italiaan.
Het werd een vroegertje… 


Das Rotes Café                                                                    Pamflet voor de studentenverkiezingen                    Charly en Jeanine

 
Jurre en Jeanine chillend in das Rotes Café                  Irene en Sven in das Rotes Café                                  Gek doen op de laatste avond op het metrostation